Uwaga! Ta witryna wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia jak najlepszych doznań przy przeglądaniu. Zapisywanie tych plików można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Zostaliście ostrzeżeni.

zamknij

AKTUALNOŚCI

2020-03-10

Koronawirus a BHP.
Ostatnie dni przyniosły informacje o przypadkach osób zakażonych koronawirusem na terytorium Polski. Władze podjęły szereg kroków o różnym charakterze, od organizacyjno – administracyjnych po zmiany w prawie powszechnie obowiązującym.

Koronawirus a BHP

Ostatnie dni przyniosły informacje o przypadkach osób zakażonych koronawirusem na terytorium Polski. Władze podjęły szereg kroków o różnym charakterze, od organizacyjno – administracyjnych po zmiany w prawie powszechnie obowiązującym.
Efektem działań ustawodawczych jest wejście w życie z dniem 8 marca 2020 r. ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374).
Przepis art. 3 ustawy wprost uprawnia pracodawców – w celu przeciwdziałania COVID-19 – do wydawania poleceń pracownikom wykonywania pracy zdalnej, tj. przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie o pracę, poza miejscem jej stałego wykonywania.
Poza tym pracownicy uzyskują prawo do dodatkowego zasiłku opiekuńczego przez okres nie dłuższy niż 14 dni – w przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły do których uczęszcza dziecko, z powodu COVID-19 i w razie konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem (art. 4 ustawy). Zasiłek ten nie będzie wliczany do maksymalnego okresu 60 dni w roku kalendarzowym sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, a zatem nie uszczupli to prawa do sprawowania tej opieki z innych powodów niż koronawirus. Tym samym za okres pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego zasiłek opiekuńczy nie przysługuje.
Pamiętajmy też, że w art. 25 ustawa wprowadza zmiany do ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284 i 322).
W kontekście BHP istotne znaczenie ma obowiązek obowiązkowej kwarantanny oraz obowiązek obowiązkowej hospitalizacji. Otóż, w celu zapobiegania szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, osoby chore na chorobę zakaźną albo osoby podejrzane o zachorowanie na chorobę zakaźną mogą podlegać obowiązkowej hospitalizacji. Osoby zdrowe, które pozostawały w styczności z osobami chorymi na choroby zakaźne podlegają obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi epidemiologicznemu, jeżeli tak postanowią organy inspekcji sanitarnej przez okres nie dłuższy niż 21 dni, licząc od ostatniego dnia styczności. Obowiązkowa kwarantanna lub nadzór epidemiologiczny mogą być stosowane wobec tej samej osoby więcej niż raz, do czasu stwierdzenia braku zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego.
Dla pracodawcy w tym względzie, z braku szczególnej regulacji, pozostaje kierować się obowiązującymi przepisami, zwłaszcza ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tj. Dz. U. z 2019 r, poz. 645). W art. 6 ust. 2 pkt 1 tej ustawy stanowi się, że równi z niezdolnością do pracy z powodu choroby traktuje się niemożność wykonywania pracy w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Tym samym za okres obowiązkowej kwarantanny lub obowiązkowej hospitalizacji pracownik niezdolny do pracy z powodu zakażenia koronawirusem zachowuje prawo do wynagrodzenia chorobowego oraz zasiłku chorobowego, na zasadach określonych w/w ustawą.

WSE w Białymstoku
Dr Radosław Galicki


Zadzwoń

tel.: 85 65x xx xx pokaż
tel.: 85 65x xx xx pokaż
Napisz

Masz pytania?
wypełnij formularz kontaktowy
Wyszukaj

Wyszukaj